Bəzən həyat elə acı sürprizlərlə yadda qalır ki, insan nə deyəcəyini, nə hiss edəcəyini belə bilmir. Xüsusilə də bayram günlərində gələn itki xəbərləri insanın qəlbini ikiqat sarsıdır. Yazıçı-publisist Əşrəf Əsgərovun vəfatı xəbəri də məhz belə oldu sevincin, ümidin, görüşlərin günü olan bayramı bir anda kədər, nisgil və sükutla əvəz etdi.
Əşrəf Əsgərov cəmiyyət üçün sadəcə bir qələm adamı deyildi. O, sözün çəkisini bilən, yazının məsuliyyətini daşıyan, ictimai vicdan rolunu üzərinə götürən nadir ziyalılardan idi. Onun publisistik fəaliyyəti yalnız gündəlik hadisələri şərh etməkdən ibarət deyildi o, hadisələrin mahiyyətinə enir, səbəbləri araşdırır, nəticələri ilə bağlı cəmiyyətə mesaj verirdi. Onun yazılarında sətirlər arasında gizlənən ağrı, narahatlıq və eyni zamanda ümid hiss olunurdu.
Əşrəf müəllimin qələmi sükutla barışmayan qələm idi. O, susmağın ən böyük təhlükə olduğunu bilirdi və buna görə də hər zaman danışmağı, yazmağı seçirdi. Haqsızlığa qarşı çıxmaq, ədalətsizliyi ifşa etmək, cəmiyyətin problemlərini açıq şəkildə dilə gətirmək onun həyat amalına çevrilmişdi. O, qələmi ilə mübarizə aparan, sözlə haqqı müdafiə edən bir ziyalı idi.
Onun yazılarında pafos yox idi, süni bəzək yox idi. Sadə, aydın, lakin təsirli üslubu ilə oxucunu düşündürməyi bacarırdı. O, oxucunu yormadan, amma sarsıdaraq yazırdı. Hər məqaləsi bir çağırış idi vicdana, ədalətə, insanlığa çağırış. Bu baxımdan, Əşrəf Əsgərov yalnız publisist deyil, həm də bir düşüncə adamı idi.
Onu tanıyanlar yaxşı bilirdi ki, o, yazdıqları kimi yaşayırdı. Sözlə əməl arasında fərq qoymayan, prinsiplərinə sadiq qalan bir insan idi. Bu isə onu cəmiyyət içində fərqləndirən ən mühüm cəhətlərdən biri idi. Çünki bu gün söz deyən çoxdur, amma sözünün arxasında duran azdır. Əşrəf müəllim isə sözünün arxasında dayananlardan idi.
Bu gün onun yoxluğu təkcə ailəsi və yaxınları üçün deyil, bütöv bir ictimai mühit üçün böyük boşluq yaradıb. Çünki belə insanlar nadir olur həm düşünən, həm yazan, həm də cəmiyyətə təsir edən insanlar. Onun yoxluğu hiss olunur, çünki o, yalnız varlığı ilə deyil, mövqeyi ilə də var idi.
Bayram günləri adətən insanları bir araya gətirir, ürəkləri birləşdirir. Amma bu dəfə bayram süfrələri bir qədər səssiz, bir qədər kədərli oldu. Çünki bir səs əskik idi düşündürən, yol göstərən, həqiqəti deyən bir səs. Bu bayram onunla bayramlaşa bilmədik, amma onu xatırladıq, haqqında danışdıq, yazdıqlarını yada saldıq.
Əşrəf Əsgərovun irsi onun yazılarında yaşayacaq. Onun qələmə aldığı fikirlər zaman keçdikcə daha da aktuallaşacaq. Çünki həqiqət zamansızdır. Bu gün o, fiziki olaraq aramızda olmasa da, onun düşüncələri, ideyaları və sözləri bizimlə qalacaq.
Belə insanlar unudulmur. Onlar xatirələrdə deyil, düşüncələrdə yaşayır. Onların adı çəkildikcə, yazıları oxunduqca, fikirləri müzakirə olunduqca yenidən “yaşayırlar”. Əşrəf müəllim də məhz belə insanlardan idi.
Bu bayram danışıb bayramlaşa bilmədik, Əşrəf müəllim…
Amma Sizin sözünüz, mövqeyiniz və xatirəniz bizimlədir və hər zaman da bizimlə olacaq.
Allah rəhmət eləsin, ruhunuz şad olsun.
ƏLİ MUSA
Jurnalist, yazıçı-publisist Əşrəf Əsgərovun tələbəsi
